Je kan meer dan je zelf denkt!

Herken je dat? Als mama van een schoolgaande dochter zijn er altijd wel activiteiten in en om school. Als klassenmoeder (inmiddels voor het derde jaar) heb je het genoegen om aan nog meer activiteiten deel te nemen.

Nu vind ik mezelf geen standaard kook- en bakprinses. I confess. Als moeder maak ik het me al jaren makkelijk tijdens het jaarlijkse kerstdiner op school (het valt op mijn werkdag, excuus genoeg ;)) om iets mee te nemen wat zo uit de winkel naar school gaat. Zo ook het afgelopen jaar. Trots liep ik daar met mijn kerststol in de hand totdat ik de meest fantastische creaties voorbij zag komen. Daar liep ik dan, met de kerststol inmiddels enigzins verstopt tussen mijn armen. Niet eens leuk gepresenteerd of versierd.. En weet je wat nog het ergste was? Note to myself; heel veel kinderen uit groep 3 lusten geen kerststol..

Die avond heb ik mezelf en dochterlief de belofte gemaakt om volgend jaar mijn best te doen. Niet voor de buitenwereld, maar voor mijn dochter. Zodat zij trots de school zou binnenlopen met haar moeders creatie. Het jaar vloog voorbij en ik leek deze belofte te zijn vergeten. Tot het moment dat de juf aankondigde dat ze de lijst weer ging ophangen waarop je kon invullen wat je zou meenemen. Ook de directrice voegde er in de nieuwsbrief aan toe dat ze verwachtte dat het feestelijk eruit zou zien. Ja, nu wist ik het wel hoor. Hint begrepen..

Tja, toen kwam de kerststress! Mijn belofte.. Wat moest ik nou maken?! Met eten ben ik niet zo creatief. Toch wilde ik voor mezelf geen loedermoeder effect. Ik had mijn meisje een belofte gedaan.. Google, mijn beste vriend in nood, hielp me op weg. Een fruit kerstboom! Ja, ik werd helemaal enthousiast. Dat was niet zo moeilijk te maken en zag er feestelijk uit. Ik bestudeerde de filmpjes van Rudolph van Veen en ik wist, dit gaat me lukken.

Op de dag van het kerstdiner kocht ik vers fruit en via een online hobbywinkel kon ik zelfs de piepschuim kegel vinden als basis voor de kerstboom. Nu lijkt het op filmpjes altijd makkelijker. Het zweet zat inmiddels op mijn handen en mijn hartslag tikte sneller dan normaal. Was ik nu zenuwachtig? Ik gaf het niet op en begon aan de kerstboom. Als laatste strooide ik nog wat poedersuiker op de fruit kerstboom als sneeuweffect en de boom was klaar..

Niet slecht gelukt toch?

Die avond liep dochterlief trots door de gangen van de school en we werden her en der aangesproken door de juffen hoe mooi ze onze creatie vonden. In de klas kreeg de fruit kerstboom een mooi plekje en de kinderen vonden het heel mooi en lekker. “Dit heeft mama samen met mij gemaakt” klonk het trots. Wauw, klonk het. Die glimlach van dochterlief was onbetaalbaar!

‘s Avonds op bed, moe maar voldaan, ging het nog over de fruit kerstboom. Ik kreeg zelfs wat tranen in mijn ogen. Dochterlief vroeg waarom ik moest huilen. Ik legde haar uit dat ik best trots op mezelf was, omdat ik eerst dacht dat ik zoiets niet kon maken. “En wat heb je hier van geleerd mama?” Ja inderdaad. Ik heb hiervan geleerd dat je meer kan dan je zelf denkt, als je maar niet opgeeft. De kerstboom creatie is voor herhaling vatbaar en dochterlief heeft die dag, naast een hoop vitamines uit de boom, ook een hele belangrijke levensles geleerd..

Liefs, Jootje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *